home
graancirkel websites
klik voor artikel
klik voor artikel
klik voor artikel
klik voor artikel

contact

GRAANCIRKELS

BEELDTAAL GEWASFORMATIES

Sutton Bank, 5 juli 2010.


Sutton Bank formatie. © Randell

Nieuw evenwicht.

   Geïntrigeerd als ik was door deze chakrasysteem-achtige formatie, heb ik het aangedurfd om aan het einde van het seizoen helemaal naar North Yorkshire af te reizen om te kijken of er op het aangrenzende vliegveldje misschien wat foto's te verkrijgen zouden zijn. Ik had allang niet meer verwacht dat de formatie nog in tact zou zijn, maar niets bleek minder waar! Tot mijn grote vreugde lag de formatie er nog heel mooi bij.


Wederopgestane aren bij een betoverende zonsondergang.

   Uiteraard kon ik het niet laten het veld in te duiken om de graancirkel aan een inspectie te onderwerpen. Ondanks de pakweg zeven weken sinds haar verschijnen trof ik een formatie die er nog best redelijk uitzag. De boze boer en de wat lastige bereikbaarheid zullen er voor gezorgd hebben dat het gebogen graan niet massaal werd aangestampt door toeristen die daar in de directe omgeving toch volop aanwezig zijn geweest.
   In combinatie met de prachtige omgeving en de betoverende zonsondergang werd mijn verblijf in deze tarweformatie een magische belevenis die ik met u kan delen door middel van een reeks fraaie kiekjes.

   De formatie werd gerapporteerd op 6 juli 2010 in een diepe vallei naast Sutton Bank. De vallei zelf schijnt Happy Valley te heten. Sutton Bank wordt o.a. gebruikt als zweefvliegveldje. Aangezien de formatie ermee uitlijnt is een eventuele relatie met het vliegveldje niet uitgesloten.
   Het brengt ons naast de associatie met het chakrasysteem automatisch op een tweede associatie. De weergave zou kunnen duiden op thermiek of andersoortige windbewegingen.


De formatie aan de voet van een zweefvliegveldje.

   Het ontwerp mag intrigeren, dit neemt niet weg dat het vrij gemakkelijk door mensen reproduceerbaar is. In feite moet ik constateren dat ik geen idee heb of de formatie authentiek is of mensenwerk. Ik zeg het er maar bij aangezien dit seizoen nogal overschaduwd is door hevige discussies over echt of niet echt.
   Tot op heden ben ik meestal met een boogje om deze strijdvraag heen gegaan, aangezien ik me wens te concentreren op eventuele betekenissen in de beeldtaal. Er zijn doorgaans genoeg onderzoekers die zich met graagte op de authenticiteitskwestie storten, dus laat ik aan hen de eer. Qua beeldtaal ervaar ik het ontwerp als prikkelend en intelligent.


Diagram: Sutton Bank 2010. (Mischien ondersteboven, misschien ook niet.)

   Naast de associaties met chakra's en luchtstroming is er nog een omgevingsgerelateerd idee mogelijk van toepassing. Het opvallende hoogteverschil tussen de bank en de vallei is op exact deze plaats het sterkst. De graancirkel ligt precies in een hoek van zeer steile hellingen. Ik neig daardoor de as van het pictogram te interpreteren als een vertikaal bedoelde aangelegenheid. Wat boven is of onder is nog even lastig in te schatten.

   Het hoogteverschil in de aarde als aanknopingspunt vindt ondersteuning in een kort verslag van Matthew Lewin zoals het aangeleverd voor cropcircleconnector.com (onderaan de pagina).    Deze persoon staat blijkbaar in contact met kosmische wezens die nauw betrokken zijn bij het graancirkelwerk. Wat men ook van (trance)doorgevingen mag denken, zijn website "the new golden era" is verbluffend en buitengewoon interessant. Vlak voor ik mijn graancirkelreis aanving ontdekte ik deze site en even was ik bevreesd dat al mijn werk op slag overbodig was geworden...

   In het artikel wordt gewezen op opzienbarende geo-dynamische activiteit die de wereld staat te wachten. Men mag daarbij vooral denken aan aardbevingen en vulkaanuitbarstingen als gevolg van een wijziging van de stand van de aardas!


Sutton Bank formatie. © Randell

   Indien we het plaatje los van associaties beschouwen kunnen we in hoofdzaak een centrale as waarnemen waarlangs met regelmaat een zestal schijven zijn geplaatst. Om deze schijven heen ziet men lussen gevormd door grote en kleine halve cirkels. Aan een van de uiteindes merkt men een opvallende trentwijziging op. Een zevende schijf wijkt af van het patroon. Tamelijk onopvallend zijn er verder nog boogjes aan de hoekpunten tussen de schijven onderling.
   De lussen die gemakkelijk doen denken aan het Yin of het Yang van het welbekende Oosterse teken, verlenen het beeld de suggestie van draaiende bewegingen om de as heen. Indien we nauwkeurig kijken naar deze lussen dan blijken ze toch vooral voort te vloeien uit de combinatie van halve cirkels en wordt het überhaubt nog maar de vraag of ze wel zo belangrijk zijn als beeldelementen. Om te verduidelijken wat ik bedoel geeft ik de ley-richtingen aan en voorts diagrammen die laten zien hoe je ook naar de afbeelding kunt kijken.


Scheiding in de lay, gezien vanaf de oostelijk gelegen kruin.


De lay richting van de lijnen gaat afwaarts van oost naar west.

      

   De laatste twee diagrammen tonen een struktuur die de doorwinterde croppie bekend zal voorkomen. Het linkse diagram toont een golf, of liever een golfende lijn die op de meest voor de handliggende wijze is verbeeld. Dit soort golvende lijnen komen normaal gesproken tweedimensionaal over. Het rechtse diagram verbeeld eveneens een golf, maar dan samengesteld uit twee lijnen. Deze weergave, los van de overige beeldelementen, roept een driedimensionaal aanzien tot leven. Deze golf heeft veel weg van een kronkelende slang of buis.
   Het is vervolgens niet moeilijk voor te stellen dat ook de golvende lijn van het linkse diagram een driedimensionaal karakter draagt.

   De onderstaande plaatjes tonen gewasformaties met dergelijke golfstrukturen.

      
Links: West Overton 2004, © JeanClaude Viret. Rechts: Woodborough Hill 2003, © John Dove.

      
Links: Silbury Hill 2008, © Gary King. Rechts: Pewsey White Horse 2004, © Steve Alexander.
   De Silbury Hill formatie kan eenvoudig worden begrepen als de omloopbaan van de aarde om de zon, waarbij de wentelingen om de eigen as tevens zijn verbeeld, of eventueel zelfs de kantelingen van de aardas zelf. Deze voortgang in tijd wordt ook wel gesymboliseerd door de Ourobouros oftewel de slang die in zijn eigen staart bijt. Dit symbool omvat echter veel meer dan enkel de omloop der aarde. Het staat voor de cyclische aard der natuur. Hoe het ook zij, deze Silbury Hill formatie ondersteunt de gedachte aan bewegingen van de aarde zoals die eveneens bij de Sutton Bank formatie mogelijk bedoeld is.
   Van de Pewsey White Horse formatie wordt wel gezegd dat het de axis mundi voorstelt. We zien de rotatie om de as en deze uitgaand in de vier windrichtingen. Opmerkelijk genoeg verscheen kort na deze axis mundi formatie een indrukwekkende chakrasysteem formatie in hetzelfde veld! Daarmee zijn we weer terug bij de eerste associatie van het chakrasysteem. Kan het zijn dat de cirkelmakers een verband trachten aan te tonen tussen het menselijke chakrasysteem en de omloop of de omwentelingen van de aarde? Wie zijn of haar chakrasysteem in balans wil brengen komt er niet omheen om goed te aarden. Zoveel is zeker. De mogelijkheden van ons energielichaam waarin de chakra's als de voornaamste centra fungeren, zijn fenomenaal en kunnen ons brengen tot grote daden of voeren tot uiterst verborgen mystieke oorden.


Pewsey 2004, chakra formatie naast de axis mundi. © Busty Taylor
   Wat de overeenkomstigheid tussen chakra's en aardse cycli aangaat is "evolutie" een kernbegrip. Arbeidt men aan de persoonlijke evolutie of karakterontwikkeling dan werkt men tevens aan de ontwikkeling van onze wereld.
   Als we nu onze aandacht terug richten op de (binnenste) golvende lijn van het Sutton Bank pictogram, dan zien we aan één van de uiteindes een opvallende afwijking van de regelmaat. De vloeiende lijn zet zich niet langer voort naar wat ik voor het gemak aanneem als beneden. Het houdt ook niet op aan de onderkant van de as zoals je zou verwachten. Het kiest een baan omhoog. Aan het uiteinde van deze oprichting vinden we een schijf zoals de andere zes.
   De lijnen suggereerden reeds een driedimensionaal perspectief, dus stel ik voor de schijven vanaf nu maar als bollen te beschouwen. Het is met deze bol aan het uiteinde van de golvende lijn alsof ze de gangmaker van deze lijn voorstelt. De bal in de balpen die deze lijn tekent als het ware.
Zouden we de tekening verder willen afmaken dan is het meest logische vervolg eerst de kromming te vervolgen totdat we een cirkeltje hebben getrokken.

               

   Zoals het laatste diagram laat zien verlangt een ordelijk verloop dat alle halve cirkeltjes worden gecomplementeerd tot hele cirkeltjes. Hoe het daarna verder zou kunnen gaan toont het volgende diagram.


Diagram: Schijf kantelt om één van de polen.

   Wie dit diagram aandachtig bestudeert, zal in staat zijn om de beeldelementen te duiden die we nog niet hebben uitvergroot. We zullen begrijpen dat die vreemde kleine boogjes met hun vrijwel verborgen kleine schijfjes in de hoeken alles behalve een gril zijn. Ze brengen de ambivalentie tot uitdrukking tussen kern en omtrek, waarmee ik poog te zeggen dat elke cirkel, ongeacht de afmeting, dienst doet als middelpunt van een ruimere cirkel, en zo verder. Het werkt natuurlijk beide kanten op, dus zowel naar eindeloos groter, als naar eindeloos kleiner toe.
   De volgende formatie toont hetzelfde principe op een min of meer volkomener manier.


Cliffords Hill 2001, © Janet Ossebaard
   Nu het kijkje in de keuken van het graancirkelvernuft weer is volbracht, kunnen we gevoegelijk aannemen dat het ontwerp in ieder geval niet zomaar uit de mouw werd geschud. De afwijking in de regelmatige structuur leidde tot een nieuwe fase van complementering of voltooiing. Een universeel ontwerp van evenwicht in relatie tot het oneindige is de uitkomst.
   Indien dit ontwerp nog steeds mag gaan over aardverschuivingen, dan toch zeker ook over bewustzijnsverschuivingen. Het helpt mij in elk geval tevens aan inzicht omtrent het bewaren van mijn persoonlijk evenwicht, hetgeen dan weer handig is als de wereld op haar grondvesten gaat rammelen.
   Wie verder zoekt naar overeenkomstige formaties zal zich overweldigd zien door het aanbod van knappe variaties. Het gevoel bekruipt me dat het ook daarbij niet enkel over de aardas of de omloopbaan van de aarde zal gaan.


Meon Hut 2003. (Door storm geteisterd.) © Busty Taylor

   Het is als zo vaak met het graancirkelspul, het neigt naar het universele. Het gaat daarbij dus niet direct over specifieke thema's hoewel ze die wél kunnen insluiten. Het is zoals de zen-meester pleegt te zeggen; "niet dit, niet dat" en "zowel dit als dat".
Ondertussen heb ik wel weer onbeschrijfbare psychedelische vergezichten waargenomen. Naar ik hoop u ook.

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Home

 

Randell, betekenis van graancirkels