home
graancirkel websites
klik voor artikel
klik voor artikel
klik voor artikel
klik voor artikel

contact

GRAANCIRKELS

BEELDTAAL GEWASFORMATIES

Avebury, 8 mei 2008.
deel I


© foto: Janet Ossebaard

Opeenvolging

   En dan is er dit geschenk uit de hemel. Het moment van verschijnen (8 mei 2008) deed zich anderdaags voor na de avond waarop ik het Stantonbury Hill artikel over sacrale wetenschap het internet op slingerde. De relatie tussen deze twee gebeurtenissen is voor mij een absoluut feit en het moedigt me aan om ook deze formatie onder de loep te nemen.

   De preciese relatie tussen de twee gebeurtenissen is van synchronistische aard. Ik schrijf in het artikel dat de Stantonburyformatie een compleet Jin Jang symbool laat zien en dat het daarmee de tweede keer is dat dit in de graancirkelhistorie plaats vindt. Met andere woorden; "het ene jinjang symbool volgt het andere op". Laat de formatie die de volgende dag werd ontdekt nu exact deze gedachte verbeelden...
Niet minder sterk: Laat ik in hetzelfde artikel aangeven dat in vergelijk met de traditionele westerse wetenschap causale verbanden bij de I Tjing ver te zoeken zijn... en dan dit megatoeval! Het sacrale weten bewijst zich hier weer eens, en hoe! Ben benieuwd hoeveel nullen kansberekenaars aan zouden slepen om dit in perspectief te plaatsen.

   De formatie laat de opeenvolging zien maar wat wil dat nu betekenen? In relatie tot de pasgeboren formatie kreeg ik al spoedig een gedachtenstem door die me fijntjes wees op "twee gaatjes". Een hint dus om mee verder te gaan...


Diagram van de Avebury formatie.

   Inderdaad, het diagram laat ons twee gaatjes zien. Dit is mogelijk merkwaardiger dan je zo op het eerste gezicht zou denken. Aangezien hier twee elkaar overlappende tekens worden voorgesteld dan zou de lichtende kiem of kern van het onderste teken precies moeten samenvallen met het gaatje van het bovenliggende symbool. Dit betekent dat het gaatje dan met licht opgevuld zou moeten zijn, dus eigenlijk geen gaatje meer. (diagram 2) Daar staat dan helaas wel tegenover dat ook de jange staart van het onderliggende teken door het bovenliggende jin zichtbaar zou moeten zijn. (diagram 3)

    
Diagram 2 en 3
   Diagram 3 stemt me gelukkig in die zin dat er een fascinerende interaktie tussen de twee tekens uit spreekt. Het is alsof de twee zich verenigen in een omhelzing waarbij de lichtende jang van het bovenste teken zich verwaardigd af te dalen naar het onderste teken terwijl van het onderste teken de duistere jin zich omhoog werkt.

   De suggestie die van het derde diagram uitgaat maakt dat we uiteindelijk ook de scheiding tussen de twee afzonderlijke tekens kunnen opheffen. Het resultaat is dan alsvolgt:


Diagram 4

   Een aansprekend resultaat dat harmonisch op me overkomt. Het is bijna alsof een nieuw Jinjangteken zich vormt. Alsof het samengaan van de twee een werkelijke éénwording inhoudt.
De stappen van opeenvolging (!) bij elkaar genomen doen mij vooral denken aan interaktieve belevenissen tussen man en vrouw.

   Alvorens te hard van stapel te lopen dient wellicht opgemerkt te worden dat de graancirkelmakers ons niet op deze vervolgfiguur hebben getrakteerd. Althans niet rechtstreeks. Wat mij betreft mag een goede reden hiervoor zijn dat dit diagram 4 geen significante jinjangtekens laat zien waardoor de basisgedachte eenvoudig aan de toeschouwer zou kunnen ontglippen. Andere goede redenen dienen zich aan wanneer ik het wegpoetsen van de scheidslijn in twijfel trek. Indien het legitiem was te doen dan is een tegengestelde handeling al evengoed gewettigd. In plaats van de grenslijn te verwijderen kunnen we er natuurlijk ook één toevoegen. Het visica piscis symbool dat bezieling vertegenwoordigd zal daarmee te voorschijn komen. Hoewel het een potentieel idee voorstelt dat beslist in de struktuur verscholen zit moet ik erkennen dat ook dit geen expliciet gegeven is. (= wel bezield maar behoeft geen speciale aandacht?)


Diagram 5

   Wijsheid kan zijn om de dingen te respecteren zoals ze nu eenmaal zijn.
Om op eerdere bevindingen door te gaan; de nauwe afscheiding tussen de twee figuren kan mogelijk verklaren waarom de jang energie van het onderste symbool niet de jin kracht van het bovenste doordringt. Het is niet zozeer dat de suggestie van de ene figuur die de andere opvolgt niet juist zou zijn, (is immers door de synchroniciteit voldoende duidelijk geworden) maar eerder dat de symbolen als sferen oftewel bollen kunnen worden geïnterpreteerd. Zodra we dit doen plaatsen we het probleem hopelijk in een juister perspectief. De kernen, gevuld of leeg, kunnen dan eventueel worden begrepen als centra binnenin de sferen en daarom omgeven door hun complementaire energie.


Diagram 6

   De twee gaatjes worden zo als het ware twee luchtbellen in ietwat onhandig uitgedrukt; "de vloeistof van jange energie". Of wat te denken van leegte in een fysiek universum? Mijn voorkeur gaat echter uit naar een zienswijze die de kernen bepaald als aan de oppervlakte van de sfeer aanwezig.

   Al het voorafgaande in ogenschouw genomen en mijn ijverige fabricatie van diagrammen ten spijt moet ik zeggen weinig te zijn opgeschoten in het doorgronden van deze formatie. Het is me inmiddels duidelijk dat de scheidslijn een absoluut gegeven is die het onderscheid tussen onder en boven benadrukt. In feite zou zonder deze lijn van rechtopstaand gewas de figuur even gemakkelijk als twee onafhankelijke jinjang symbolen kunnen worden geïnterpreteerd. Dit maakt het onderscheid haast akelig intrigerend.

    
Diagram 8 en 9
Het beste wat ik er op kan verzinnen is dat de onderste jinjang als aan het verleden toebehorend moet worden gezien. Dat vervolgens de bovenste jinjang in het perspectief van de toekomst mag worden geplaatst. De scheidslijn zelf zie ik verbonden met de omgeving en mag wat mij betreft daarom op het hier en nu betrekking hebben.

   Een ander belangwekkend aspekt is de tegengestelde "draairichting" van de beide symbolen. Het doet mij onwillekeurig denken aan een omwenteling van de aardas. Ik ga er niet verder op in maar een aanverwant thema geeft sterke aanknopingspunten. Ik heb het thans over de recente aardbeving in China. Veel mensen zullen bij het zien van het I Tjing symbool al snel en terecht denken aan China. Neem daarbij de bijzondere scheidslijn tussen oud en nieuw en bestudeer vervolgens dit krante-artikel van het NRC Handelsblad:

Aardbeving toont breuklijn oud en nieuw China

Gepubliceerd: 17 mei 2008 14:00 | Gewijzigd: 19 mei 2008 15:13
Door onze correspondent Oscar Garschagen
Onder de slachtoffers van de aardbeving in China zijn heel veel schoolkinderen. „Mijn kind is niet gestorven door een aardbeving, maar door corruptie.”
(knip)
Nieuwe appartementenblokken, industrieparken, maar ook de zesbaansbruggen, de fly-overs, de ringwegen en de viaducten die na 1992 zijn gebouwd hebben nauwelijks schade opgelopen. Vanaf dat jaar kwam de ontwikkeling en industrialisering van Sichuan (100 miljoen inwoners) pas goed op gang en wordt de nieuwste bouwtechniek toegepast. Rijk, modern Chengdu, vestigingsplaats van grote internationale ondernemingen, is praktisch ongeschonden, maar het oude Hanwang zal waarschijnlijk helemaal gesloopt en opnieuw opgebouwd moeten worden. Oud en nieuw China vormen in het rampgebied een zichtbare, ook symbolische breuklijn.
   Een andere kop van dezelfde krant:

Chinese beving verrast wetenschap

Gepubliceerd: 15 mei 2008 13:43 | Gewijzigd: 16 mei 2008 15:30
Door onze redacteur Michiel van Nieuwstadt
Rotterdam, 15 mei. De Chinese provincie Sichuan is een gebied met een extreem hoog aardbevingsrisico. Maar dat is wijsheid achteraf. Op mondiale risicokaarten was het niet goed te zien.

   Persoonlijk ga ik er vanuit dat de formatie een link legt tussen de sacrale wetenschap en deze aardbeving in China. Anders dan de traditionele westerse wetenschap blijkt de sacrale wetenschap de aardbeving wel te hebben zien aankomen. De formatie verscheen op 8 mei, de aardbeving vond vier dagen later op 12 mei plaats. Dit mag des te verbazingwekkend voorkomen wanneer men er van uitgaat dat de beving een kunstmatig door HAARP opgewekte aardverschuiving betreft...


Overlevende huilend om omgekomen familieleden. (foto: AP)

   Aangezien dergelijke beweringen tegenwoordig door de mainstream media nauwelijks meer worden belicht kan dit videoverslag van Benjamin Fulford ons iets meer inzicht geven over de aardbevingmachine en de samenloop van politieke evenementen met zogenaamde natuurrampen. Omdat het mysterie van de twee gaatjes mij nog niet voldoende is verklaard probeer ik deze te plaatsten in de context van deze aardbevingmachine die overigens veel meer kan dan het veroorzaken van aardbevingen. Zo is er dus ook de mogelijkheid van het manipuleren van wervelstormen.
   Als het klopt wat Benjamin Fulford ons hier over verteld dan is men in staat om wervelstormen aanzienlijk in kracht te doen toenemen. Ik vraag me af of de kern in de jin manifestatie qua idee overeenkomt met een centrum in een wervelstorm...


Wervelstorm voor de kust van Brazilië (© foto: NOAA)

   Helaas ben ik geen expert in wervelstormen en laat ik deze draad voor wat ze waard mag zijn.

   Dood en verderf blijft de aardse mens niet bespaard.
   We zien nu hoe snel de tendenzen in de wereldpolitiek om kunnen slaan. We hebben de anti-moslimcampagnes nog niet verwerkt of worden nu weer getrakteerd op het zogenaamde gele gevaar. Op dit niveau is het enige werkelijke gevaar slechts die monsterlijke schaduwregering die doelbewust weer eens op een oorlog tussen verschillende landen aanstuurt. Kijk er maar niet van op dat hoge regeringsfunktionarissen van elkaar vijandige staten onderling met elkaar afpreken om oorlog te voeren met extreme zelfverrijking als inzet.

   Al met al ontvouwt zich op wereldschaal hoe langer hoe meer een horrorscenario terwijl de graancirkelmakers blijkbaar nauwkeurig op de hoogte zijn van de komende gebeurtenissen.
Je zou willen dat ze op zo'n manier zouden ingrijpen dat al dit leed ons bespaard blijft, maar het lijkt erop dat in het universum ijzeren wetten gelden die zoveel niet toelaten.

   Er blijft niets anders over dan op te letten en te leren. De conflicten waarmee we in de buitenwereld worden geconfronteerd kunnen als spiegel fungeren voor de conflicten in de diepte van ons eigen wezen. Pas indien we vijandschap doorzien als een projectie van het zelf zal er een wezenlijke verandering kunnen plaatsvinden.

   Het wordt misschien tijd om eens diep te graven in de oosterse esoterische geschriften. Tenslotte moeten we niet vergeten dat jin en jang energiën vertegenwoordigen die voor de westers geöriënteerde geest moeilijk te bevatten zijn.
   Van belang lijkt me dat we bij het zoeken naar een aannemelijke betekenis oppassen met projecties als man-vrouw, hemel-aarde, dag-nacht, toekomst-verleden, zomer-winter, goed-slecht, enz., enz.. Niet dat ze niet van toepassing kunnen zijn maar het jinjangteken is vooral een universeel teken dat de eenheid van het dualistische bestaan uitdrukt. Er wordt dus niet op specifieke dualiteiten ingegaan maar op alle dualiteit. Het universele karakter maakt zo een meervoudige uitleg mogelijk.


© foto: Lucy Pringle. (bewerking Randell)

   Om terug te komen op de verschillende richtingen die ik in deze analyse ben opgegaan zou ik nog willen zeggen dat andere vervolgstappen uiteraard denkbaar zijn. Misschien laat deze formatie van 2007 die eveneens bij Avebury is gevonden daar wat van zien.

 

 

 

Avebury, 8 mei 2008.
deel II


© foto: Philippe Ullens

    Had ik deel I over deze formatie geschreven vóór ik naar het Engelse Wiltshire vertrok, deze deel II is de vrucht van mijn verwijlen in de velden ter plekke.

    Die dag had ik mijn zinnen gezet op een formatie met een "tiling" patroon. Ik had de kaart bestudeerd om er zo heen te wandelen ware het niet dat de toegangswegen tevens afgesloten privewegen bleken van een boerenbedrijf. Ik dacht ik ga wel een eindje om en dan kom ik er ook wel. Helaas bleek keer op keer dat er geen toegang was in de richting waar ik dacht dat de formatie moest liggen. Uiteindelijk werd mijn omtrekkende beweging zo ruim dat ik geheel gedesillusioneerd moest vaststellen de weg helemaal kwijt te zijn. Mijlen en mijlen liep ik die dag. Ik genoot ervan ook al kreeg ik blaren op mijn voeten. De formatie die ik zocht kon ik niet vinden maar alsof een onzichtbare hand mij weer eens had geleid kwam ik uit bij de Yin-Yang formatie die inmiddels haast nauwelijks meer van een afstand te zien was.

    Behalve dat ik nu weet hoe koolzaad eruit ziet als het bijna oogstrijp is deed ik er nog een ontdekking die een fraaie bevestiging lijkt van hetgeen ik met betrekking tot de breuklijn had geschreven.

    Het geval wil dat de formatie geënt is op een traktorspoor. Het spoor loopt zoals duidelijk te zien is door de drie centra. Aangezien traktorsporen wel vaker een rol van betekenis blijken te spelen heb ik eens goed gekeken waar deze lijn heen ging. Naar één kant verdween die in een onbeduidend niets. Naar de andere kant bleek dat wanneer je het spoor denkbeeldig doortrok over de aangrenzende gebieden je op een gegeven moment uitkomt bij Stone Avenue. Dat is de vermaarde straat van oude meghalitische stenen die grenst aan Avebury. Een bijzonder fascinerende straat waar de opgerichte dolmen (als ik ze zo mag noemen) ieder hun eigen verhaal lijken te willen vertellen.
    De denkbeeldige lijn komt niet alleen zo goed als haaks op de avenue uit, ze wijst ook rechtstreeks op één bepaalde steen in het bijzonder...


De yinyang formatie uitgelijnd op stone avenue.

    Hoewel het niet heel duidelijk te zien is gaat er een groenachtig spoor de verte in. Dit is het dichtgegroeide traktorspoor in welks verlengde de megalitische steen van Stone Avenue te vinden is.


Stone avenue (de grijze strook) wat dichterbij gehaald.
    De lijn gevolgd vanaf Stone Avenue in de richting van de formatie geeft het volgende.



    De formatie is vanaf hier nauwelijks nog als zodanig te herkennen, maar het spoor in combinatie met de bosjes bewijzen de exactheid van de locatie. Wat we te zien krijgen als we steen aan een nadere inspectie onderwerpen is warempel een fraaie breuklijn in de vorm van een maansikkel...

   
De steen met breuklijn.
    Voor de volledigheid wijs ik erop dat ook de koolzaadformatie als merkwaardige bijzonderheid een breuklijn in de vorm van een maansikkel liet zien. Deze vonst in de steen ervaarde ik als een bevestiging van wat ik eerder had gepubliceerd in het eerste deel over deze formatie, met name de gedachte aan de breuklijn die verband houdt met de aardbeving in China.


De breuklijn van de formatie stemt precies overeen met de breuklijn in de steen.
    Een andere invalshoek met betrekking tot de breuklijn en in feite de hele formatie gaf mijn kosmische vriend en broeder Chris die nog directer verbonden lijkt met het graancirkelfenomeen dan ik.
    Hij verklaarde dat de twee YinYang figuren dimensies voorstellen. De scheidslijn tussen deze twee sferen zou erop duiden dat het inmiddels niet langer mogelijk is om in beide sferen te blijven. Er moet een keuze gemaakt zijn op zielsniveau die bepaald tot welke sfeer of dimensie iemand behoort. Het is zogezegd een uitleg met betrekking tot de dimensieshift.
    Voor de duidelijkheid kan het zo begrepen worden dat de ene dimensie samenhangt met materiële of egoïstische gerichtheid. Dit geeft een draairichting tegenovergesteld aan de andere dimensie die verband houdt met geestelijke of spirituele groei. Wie namelijk het hart openstelt voor bewustzijnsverruiming door zelfbeschouwing en oprecht streven naar waarheid zal zich al snel een heel andere belevingswereld eigen maken dan de beperkte ziel die nauwelijks iets anders nastreeft dan zelfzuchtig genot dat in de praktijk veelal ten koste gaat van anderen. Het is dit verschil in belevingswerelden die in deze spannende tijd hoe langer hoe meer in extreem contrast met elkaar komt te staan. Het verschil in intentie of gerichtheid is in combinatie met onze scheppende aktiviteit bepalend voor de dimensie waardoor we ons als het ware magnetisch aangetrokken voelen. De scheiding zou blijkens dit teken nu zo ver zijn dat het niet langer mogelijk is te twijfelen. Voorts is het niet handig dit soort bespiegelingen al te zeer in het rationele te trekken. Interessanter is te voelen wat dit soort informatie bij je doet.
    Uiteraard dealen we hier op het fysieke plan nog altijd met beide dimensies, maar de innerlijke houding is de bepalende faktor voor waar we uiteindelijk naar toe gaan. Of scherper gesteld, voor waar we in wezen al staan.


De breuklijn van de formatie na vele weken nog steeds zichtbaar.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Home

 

Randell, betekenis van graancirkels